Trójkąt WeimarskiRelacje energetyczne z Rosją to polityka. Czy Trójkąt Weimarski może wesprzeć w tym zakresie Ukrainę? Czy będzie podobnie nieskuteczny jak w warstwie politycznej?

Były prezydent Ukrainy Wiktor Janukowycz sprzedał umowę stowarzyszeniową z Unią Europejską za tani gaz. Kiedy pomimo mediacji krajów Trójkąta Weimarskiego naród ukraiński go obalił, Rosja szybko zamieniła przyznane rabaty na daleko idącą podwyżkę. Kiedy Polska, Słowacja i Węgry uruchomiły rewersowe dostawy gazu z Zachodu nad Dniepr, dostawy z Rosji dla ich firm nagle obniżyły się, uniemożliwiając kontynuowanie przesyłu na Wschód. Tymczasem bliska geograficznie, ale politycznie ugodowa Białoruś, która oddała Rosji swoje gazociągi, ciągle płaci za ten sam surowiec niemal trzy razy mniej niż Ukraina. Relacje energetyczne z Rosją to polityka. Czy Trójkąt Weimarski może wesprzeć w tym zakresie Ukrainę? Czy będzie podobnie nieskuteczny jak na warstwie politycznej?

Współpraca Trójkąta Weimarskiego w energetyce może być bardzo trudna. Kraje członkowskie mogą się jednak zgodzić odnośnie minimum spraw, które w tym sektorze mogą razem osiągnąć na Ukrainie. W ten sposób zwiększą stabilność ukraińskiego systemu politycznego, a co za tym idzie stabilność polityczną wschodniego sąsiada Polski.

Francja, Niemcy i Polska to kraje odległe biorąc pod uwagę uwarunkowania geograficzne, geopolityczne oraz kulturowe. Polityczne zbliżenie między Francją i Niemcami po drugiej wojnie światowej, jest silniejsze niż obecnie obserwowane relatywne ocieplenie relacji między Polską i Niemcami po upadku bloku wschodniego. Berlin i Paryż podpisały Traktat Elizejski i wspólnie budowały Wspólnoty Europejskie, których owocem jest Unia Europejska. Polska jest nowym graczem na tej arenie, a polityka zagraniczna dwóch ostatnich rządów zmierzała do wpasowania naszego kraju w relacje francusko-niemieckie, czego emanacją miał być właśnie Trójkąt Weimarski. Z tego względu Warszawa jest póki co skazana na rolę młodszego brata w relacjach z Berlinem i Paryżem.

Na poziomie deklaratywnym stworzenie Trójkąta było proste. Na płaszczyźnie politycznej rzeczywiście w interesie zachodnich wierzchołków leżała integracja europejska Polski. Jednak już na scenie Parlamentu Europejskiego i walki interesów już w ramach Unii Europejskiej pojawiły się pewne rozbieżności. Ten tekst będzie poświęcony potencjałowi współpracy państw Trójkąta Weimarskiego w energetyce. Podobnie jak na poziomie politycznym, tak w sektorze energetycznym więcej łączy Francję i Niemcy. Polska musi każdorazowo rezygnować ze swoich priorytetów, aby uzyskać przychylność pozostałych krajów grupy w zagadnieniach z nim związanych. Ten problem będzie rzutował na ocenę możliwości współdziałania Trójkąta na Ukrainie. A zatem, jak Francja, Niemcy i Polska rozumieją bezpieczeństwo energetyczne? Według utartej definicji owo bezpieczeństwo oznacza stabilność dostaw energii bądź surowca po akceptowalnej cenie. Uwarunkowania możemy podzielić na historyczne oraz geopolityczne.

Więcej: Res Publica Nowa

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s